به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از مشرق؛حمیدرضا جلاییپور، از تئوریسینهای جریان چپ اخیراً طی یادداشتی که سایت صبح ما آنرا منتشر کرد، اظهارات و البته طعنههایی را پیرامون انتخابات 1400 و حمایت ایران از سیاست روسیه در قبال اوکراین مطرح کرده و در خاتمه نوشته است:
"متاسفانه در یک سال گذشته حاکمیت ایران دو ضربه مهلک به استقلال و امنیت ملی ایران زده است: یکی برگزاری انتخابات حذفی ۱۴۰۰ و دیگری حمایت از تجاوز دولت روسیه در جنگ اوکراین. ظاهرا حاکمیت ایران همچنان دوست ندارد که بداند که با چنین فولهای درشتی در قلمروی حکمرانی نمیتوان جامعه اعتراضی و جنبشی ایران را «مدیریت رو به بهبود» کرد"!
*در قبال اظهارات جلاییپور گفتنیهای جالبی وجود دارد:
یکم_ استقلال و امنیت زاییده حاکمیت است نه دو پدیده وحیانی یا هبهای!
پس اگر حاکمیتی استقلال و امنیت دارد یعنی خود علت موجوده آن بوده است و علت موجوده هم در شرایط عقلانی به معلول ضربه نمیزند.
پس فرض ذهنی جلاییپور در این باب کاملا غلط و غیر عقلانی است.
دوم_ یک انتخابات در صورتی به استقلال و امنیت کشور ضربه میزند که غیر قانونی باشد. اما در صورت قانونی بودن اتفاقا مبیّن استقلال و آزادی است. (ایرادات و اشکالات سیاسی در یک انتخابات نیز فرض بر صحت؛ مادام که در قانون انتخابات مداخله نکنند بایستی با کار سیاسی عاقلانه رفع شوند نه با تحریم انتخابات!)
منظور آقای جلاییپور و دوستان ایشان از طعنه به انتخابات قانونی 1400؛ توجیه رفتار غیر دموکراتیک اصلاحطلبان در تحریم این انتخابات است. رفتاری که اصلاحطلبان را به سمت قیام علیه نظام سوق داده است.
سوم_ ایران اسلامی از هیچ تجاوزی حمایت نکرده و نمیکند. آنچه مورد حمایت حاکمیت ایران قرار گرفت استقبال از ابتکار عمل یک متحد استراتژیک در قضیه ناتو و مقابله با حضور نظامی آمریکا و همکاران اروپایی او در آسیاست.
رخدادی که صد البته متضمن منافع امنیتی مردم ایران نیز هست.
و چهارم_ فول یا خطاهای درشت در مقطع فعلی نیز نه از سوی عملکردهای عقلانی نظام بلکه از سوی کسانی بروز یافته که دائما جامعه را به سمت ایجاد "فتنه اقتصادی" سوق میدهند!
همانها که قصد دارند مقصود خود پس از تحریم انتخابات 1400 را عملی کنند و البته در این راه به مردم به چشم ماشین باربری نگاه میکنند تا خواستههایشان را به بهانه مشکلات اقتصادی مردم و با فریاد مردم محقق کنند.
مردم نیز البته با هوشیاری و تجربههای گذشته میدانند که هیچ مشکلی در اقتصاد با "راه حل خیابان" مرتفع نمیشود بلکه راه حل در صندوق رأی است. همان که اصلاحطلبان آنرا ذبح کردهاند تا به مقصود خیابان برسند!
